Afgelopen week een schitterend vliegvisverslag van Fons binnen gekregen. Totdat het lukt om uit naam van iemand anders een verhaal te delen, post ik het zelf nog even. Het verslag zelf is geheel van de hand van Fons!
Had de Skjern A 40 jaar geleden nog maar een piepklein zalmbestand; vandaag is dat sterk verbeterd. Opmerkelijk want bij veel bekendere rivieren nemen de bestanden juist af. De verklaring ligt in de drastische aanpak van de Denen die ze nu al jaren volhouden. Anderzijds is een beperkt “meeneemquotum” ingevoerd; moet ELKE vrouwelijke zalm worden terug gezet ongeacht haar lengte. Idem voor de grotere mannelijke exemplaren.
Een paar weken geleden had ik een weekje vakantie in Jutland. De eerste 3 dagen bezocht ik achtereenvolgens Kolding, Esbjerg en Skjern; niet meteen toeristische hoogvliegers maar best leuke stadjes. Gevolgd door 4 dagen vliegvissen. Aanvankelijk dacht ik aan zeeforel aan de Kleine Belt maar de 3e week van mei is al rijkelijk laat en daarom leek het mij wijs om mijn kans te wagen aan de Skjern A. De voorbije jaren heb ik tijdens mijn Zweedse treinreizen hier en daar al eens een schuchtere poging gedaan op een zalmrivier maar verder dan een zeeforel, wat baarzen en windes ben ik nooit geraakt. Elke keer weer was de ontdekking van een andere rivier een aangename ervaring die het blanken op zalm ruim compenseerde. Dus “so what” als dat weer zou gebeuren.
De Skjern A is een brede, diepe en langzaam stromende rivier met weinig verval. Op veel plaatsen gaat de ene meander dan ook over in een volgende. De rivier stroomt door een wijde open vlakte met nauwelijks beschutting tegen wind en regen. De vele meanders maken dat er altijd korte stukken zijn waar de wind een bondgenoot is. De rivier is meestal TE diep om te waden. De kanten kunnen hard, drassig en soms zelfs zo zacht zijn dat je tot je enkels of kuiten wegzakt. Of erger; daarover straks meer.
Ik kocht mijn vergunningen in het “Laksenshus”. Een weekvergunning was goedkoper dan 4 dagvergunningen en inclusief de “Kontingent A” (= een verplichte éénmalige bijdrage elk seizoen ter ondersteuning van werken ter verbetering van het zalmbestand) kwam ik uit bij 175 Eur voor een volle week. Voor alle duidelijkheid; ik ben 68+ en vrij van de Deense staatsvergunning. De vergunning van het Laksenshus beslaat de onderste 23 Km van de benedenloop van de rivier. Op een schaarse uitzondering na, overal visrecht op beide oevers.
Het Laksenshus is leuk om eens langs te gaan, ook als je niet de intentie hebt om te vissen. De muren hangen vol met foto’s van indrukwekkende vangsten en attributen uit het rijke sportvisverleden van de rivier. In een kleine shop kan je de belangrijkste vliegvisspullen kopen. Buiten is een stand waar je onder begeleiding het werpen met zalmvishengels kan ervaren. Aan de andere kant van de ‘Annumvej’ stroomt de Skjern A. De kans is groot dat je al na een korte wandeling op een vliegvisser in actie stoot. Indien gewenst regelt het Laksenshus visgidsen en logement. Maar het allerleukste aan het Laksenshus is dat het door ervaren vissers gerund wordt die graag deskundig advies geven en recht voor de raap zijn over de vangkansen. Om een voorbeeld te geven: de man die mij de vergunningen verkocht, vertelde dat hij quasi elke dag sinds de opening, ofwel in de ochtend voor zijn werk of in de namiddag na zijn werk één of 2 uurtjes vist en dat hij een maand later nog steeds zijn eerste zalm moet vangen. Nog concreter: de dag voordien waren 5 zalmen gevangen door ….. een 100- tal vergunninghouders.
De 1e dag viste ik in de buurt van het Laksenshus. Ik was er toch en het was al na elven voor ik daar buiten liep. Het waterpeil was prima, af en toe een korte bui, dan weer een streepje zon en de hele tijd lekker weinig wind. Vrij helder water en het was terug wennen aan spey werpen staand op de kant. In de loop van mijn vissessie zag ik vissers komen en gaan maar geen één die het verder zocht dan 500 Mr van de parking. Vandaag hadden ze geen ongelijk want ik zag hen niets vangen en ik ving verder weg van de parking ook niets. En in het oppervlak nergens vis gezien, ook niet de volgende dagen. Na 2x 2,5 uurtjes vissen met een uurtje middagpauze er tussen, was het voor mij genoeg geweest. Ik ben het niet meer gewend om de hele tijd met een 12-voeter te zwiepen en die D-loop uit de overhangende planten houden vergt concentratie.
Dag 2 viste ik vele kilometers verder stroomafwaarts, een halfuurtje wandelen vanaf het hotel. Ik koos voor de zuidoever; aan de overkant viste een Zwitserse 40-er die hier nu al voor het 4e jaar op rij zijn kans ging. Iemand om bij in de buurt te blijven, dacht ik. Op dag 4 visten we aan dezelfde kant. Ook hij had de verplaatsing naar Denemarken gemaakt met de trein. Om klimaatredenen. Zo hadden we een leuke babbel die over meer ging dan alleen maar vissen.
Ik zag hem quasi bij elke nieuwe stek van shooting head en/of sinking tip wisselen. Doorgaans besteed ik daar weinig aandacht aan, ik kan op mijn thuiswater weken met dezelfde streamer en dezelfde shooting head vissen, soms wissel ik al eens van polyleader of maak er al eens een extra lange leader aan maar verder zie ik al dat wisselen vooral als tijdverlies. Maar op een water als dit waar het om die “ene knikker” gaat, is het misschien toch belangrijk. Na een uurtje waar geen van ons beiden wat ving, besloot ik om mijn vrij ondiep lopende shooting head te wisselen voor eentje die veel dieper loopt. Daarbij bleek een stukje van de coating van de lus van de runninglijn beschadigd. Geen goed idee om hiermee door te gaan en een krultang om een nieuwe lus te smelten had ik niet mee naar Dk. Het moest dus een herstelling te velde worden met een “nailknot”. Een stukje Stroft 0,29 Mm werkte prima. Voor de zekerheid legde ik een Cm korter bij de lus nog een tweede “nailknot”. Als de eerste het begaf, dan zou de 2e de meubels kunnen redden. De lus hersteld, de shooting head gewisseld; ik kon eindelijk weer vissen. Amper 5 worpen later haperde mijn streamer. Bodem, planten, vis? De haak werd instinctief gezet en meteen was er leven aan het andere eind. Een opvallend hard vechtende vis van goed formaat die lange tijd dicht bij de bodem strijd leverde maar de hele tijd in de buurt van de hengel bleef. Na een 10-tal minuten kon ik een pracht van een zeeforel landen. Mijn vakantie kon al niet meer stuk. Ik schatte hem op 70 Cm en een verbetering van mijn PR. Thuis zou ik aan de hand van de foto + afmeten op de hengel uitkomen bij 67 Cm of een PR-evenaring.
Ik besliste de hele stretch opnieuw uit te vissen en verloor zo het spoor van mijn Zwitserse collega. Geen vol uur later haperde hetzelfde streamertje” opnieuw; de haak werd gezet en opnieuw was er leven aan de andere kant van de lijn. De vis bleef een paar minuten diep en dichtbij tot hij uit het niets een wilde run naar de overkant maakte. Even zag ik een zilveren schicht door het oppervlak gaan. Dit was ander en brutaler gedrag dan dat van de zeeforel. Een 2e nog veel langere run stroomafwaarts volgde. De 250 Mr backing op de reel slonken zienderogen. De remming van de reel werd geleidelijk opgevoerd. De backing afremmen met de vingertoppen was vanwege hittevorming namelijk een pijnlijk idee.
Ondertussen had de vis de scherpe bocht stroomafwaarts van mij bereikt. Als hij de bocht zou nemen, dan kon ik het vergeten want de inlaat van water in het plassengebied belette mij nog verder te gaan. Het geluk was aan mijn zij want hij pauzeerde in de keerstroom van de buitenbocht. Met nog goed 100 Mr backing op de reel hoopte ik om hem daar te houden, wou hem vooral niet provoceren. Hem onder druk houden en hem verder afmatten bleek verstandig. Enkele minuten later begon ik voorzichtig meter bij meter backing terug te halen. De vis leek dat rustig te ondergaan. Toen de lus van de shooting lijn door het topoog ging, kwamen er een paar nieuwe uitvalspogingen maar die waren aanzienlijk minder explosief dan de eerste 2 runs. Uiteindelijk verscheen de vis voor het eerst vlakbij in het oppervlak. Dit maal duidelijk een zalm. Ik verschoot van z’n omvang. Volgens mij minimaal een meter, wellicht ietsje meer. Nog steeds in zilveren outfit, en de forse opstaande haak aan het eind van de onderkaak liet niet de minste twijfel dat dit een mannelijk exemplaar was. Van de relatieve rust maakte ik gebruik om met bevende hand een paar foto’s te nemen zodat ik toch een aandenken had als het toch nog fout zou gaan. Achteruitlopend leidde ik hem met de hengeltop naar een weinig brede ondiepe strook water. Met kop en flank geland in 10 Cm diep water, leek de strijd gestreden. Fout want de vis kantelde naar z’n andere flank, de weerhaakloze streamer kwam los en zo won dit beest in extremis toch nog het gevecht. Mij achterlatend met een mix van voldoening en ontgoocheling. Ik kon mezelf wel voor het hoofd slaan voor dit beginners gestuntel.
Op de foto is de punt van de vliegenlijn (het begin van de leader) duidelijk te zien. Mijn leaders worden geknoopt uit 3 stukken van 65 Cm FC of nog ongeveer 1,5 Mr lang na het knopen. Een interessante denkpiste die bevestigt dat dit een meterplus vis moet zijn geweest. Ook omdat de punten van de staartvinnen deels onder water zitten en niet zichtbaar zijn op de foto.
Extra gestuntel zou volgen na mijn lange middagsiësta. Ik ging in een andere zone van de Skjern A aan de slag. Amper een kwartier bezig toen ik met beide benen diep wegzakte in het oeverslijk. Elke poging een been te tillen leidde tot het verder wegzakken van het andere. Halverwege beide dijbenen in zuigend slib en niemand in de buurt om te helpen…., het veroorzaakt een akelig gevoel. De Loop 6122-6 werd binnen gedraaid en links van mij op de oever gelegd. Alleen roerende bewegingen met het volle been creëerden een beetje bewegingsruimte. Amper voldoende om de voet 20 Cm te tillen en het onderbeen daarna naar voren te duwen. Zo vormde het onderbeen een groter steunvlak dan de schoenzool. Met het andere been kreeg ik hetzelfde voor mekaar. Ik steunde nu op de 2 onderbenen ipv op mijn voeten wat raar aanvoelt. Met zo ver mogelijk uitgestrekte armen greep ik met beide handen zoveel mogelijk rietstengels. Zo lukte het uiteindelijk om mezelf letterlijk uit de shit te hijsen. Mijn waadpak zat voor de helft onder een dikke laag zwarte stinkende brij. Ook het onderste hengeldeel incluis de reel zaten onder de brij. Een halfuur was ik bezig om alles weer een beetje te fatsoeneren.
Ik kon weer vissen. Maar al bij de 2e worp hoorde ik een flinke “krak” en de hengel schoot in 2 delen uit mekaar. Een overlangse barst in de “oversteekbus” van het 3e hengeldeel was de oorzaak. Wellicht heb ik bij het uitklimmen uit de vieze brij, op één of andere manier op de hengel geleund. Hoe dan ook, het vroegtijdig einde van mijn 2e visdag was daarmee een feit. Voor mij één van de meest memorabele vliegvisdagen ooit of hoe snel “a lucky day” kan omslaan in “bad luck”.
Over dag 3 en 4 kan ik kort zijn. Ik viste met mijn reservehengel; een 5-delige switch hengel van 11’6”Ft. Veel fijner om mee te werpen en te vissen maar ik vrees dat die het zou begeven in de strijd met een grote zalm. Het probleem zou zich niet stellen want behalve een snoekje van 55 Cm op dag 4, werd mijn streamer nooit meer tegengehouden. Werd er niks gevangen in het lagere deel van de rivier waar ik viste; een eind stroomopwaarts werden op dag 4 liefst 7 zalmen gerapporteerd. Op het juiste moment op de juiste plek zijn is ook bij deze vorm van vliegvissen een waarheid als een koe.
Dit 4-daags-avontuur aan de Skjern A is, alle tegenslag in acht genomen, toch een positief verhaal. Ik heb me voorgenomen om de volgende keer de weekvergunning integraal te benutten en dan een ander stuk van de rivier te verkennen. Wie weet spelen geluk en ongeluk mij dan opnieuw parten.
Fons
Skjern A – te onthouden
- Laat switch hengels thuis.
- 250 Mr backing op de reel is geen overbodige luxe.
- Remming reel VEEL stroever instellen dan voor roofblei.
- Reserveer tijdig een kamer in een van de 2 salmon lodges. Neem het risico dat het weer tegenvalt.
- Weerhaak VERBODEN. Max 10 Mm opening tussen haakpunt en haaksteel voor single hooks. Double & triples slechts 7 Mm opening.
- Vangstrapportering voor 2359 hr.
- 2 vissen gevangen aan home made streamer voor roofblei. Ietsje meer verzwaring ONDER de haaksteel.
- nailknot met 0,29 Mm FC gaf geen krimp bij het drillen van grote zalm.
- Laksenshus is alle dagen van het visseizoen open tussen 1000hr en 1330hr.
- Skarrildhus (stroomopwaarts van het gedeelte waarvoor ik een vergunning had) is een stijlvoller verblijf met 4 Km eigen viswater op de Skjern A. Specifiek voor hengelaars een 3-daags arrangement met inbegrip van dagvergunningen, logement, ontbijt, lunchpakket en avondeten. Alleen de nationale vergunning en de Kontingent A extra te kopen.
Geef een reactie